niedziela, stycznia 04, 2015

senne Kampot

Od wczoraj jesteśmy w Kampot. Zaraz po zejściu z promu z buta nabyłyśmy bilet na autobus do Kampot i kilka minut później byłyśmy już w drodze. Błyskawiczna akcja. Podróż potrwała jakieś 2h, wylądowałyśmy w miasteczku, odpaliłyśmy mapę (GPS w telefonie się przydaje) i odkryłyśmy, że jesteśmy przy hostelu, do którego chciałyśmy się udać - Hour Kheang Guesthouse. Rezerwacji nie miałyśmy, ale pokój był. Tradycyjnie bez okna, ale z wiatraczkiem, ciepłą wodą w łazience i nielimitowanym prądem i wi fi. Witamy w cywilizacji! A do tego bardzo komfortowo położony, zaraz przy rzece.

 

Zachód słońca nad rzeką:

 
 
 
 
 
 

Dzisiaj spędziłyśmy leniwy dzień na spacerowaniu po miasteczku. Kampot bardzo mi się podoba. Klimatem przypomina mi trochę Kioto, ale nie ma tych wszystkich świątyń na każdym kroku. Ma za to rzekę, stary most składający się z trzech kompletnie różnych fragmentów i masy starych postkolonialnych budynków, które stopniowo są remontowane. Poza tym miasteczko słynie ze swojego pieprzu, soli i durianów, na które sezon jest niestety w kwietniu i maju. Ma pomnik duriana na rondzie i na kolejnym zbieraczy soli, a większość knajp tutaj ma w nazwie "happy" (szczęśliwy). Jest zupełnie inne niż Phnom Penh. Spokojne, senne, przyjemne. Można tu się zrelaksować nad rzeką i po prostu przyjemnie spędzić czas. A do tego jest najczystszym miejscem w Kambodży jakie widziałam. Oni tu faktycznie sprzątają ulice!

 

Postkolonialne budynki:

 
 
 
 
 
 
 
Retro kino:
 
Stary most:

 
Mają też stadion:
 
I okropne pofrancuskie więzienie (wciąż działające):
 
Wspomniane pomniki:
 

 

Podczas naszego spaceru dotarłyśmy też do targu, gdzie kupiłyśmy sobie rambutany i smoczy owoc i jujubę (taka zielona, byłyszcząca piłeczka), którą pani na miejscu nam pokroiła i pokazała jak zjeść. Interesujący smak, cierpko-słodki.

 

Targ i smoczy owoc:

 

 

 
 
 
Sajgonki:
 
Teraz już obie jesteśmy przeziębione (kaszlemy jak suchotnice) i eksperymentujemy z lokalnymi lekami (zaczęłyśmy od kodeiny). Na zdjęciu widoczne też nowe mydło Asi i mój drink pomarańczowy z pływającym syfem:
 

Wieczorem natomiast wybrałyśmy się na poszukiwanie świetlików! Był to ponad 2-godzinny rejs łodzią po rzece, świetliki oczywiście też były. Całe masy! Rozświetlały drzewo jak maleńkie żaróweczki. Wspaniały widok :-)


Ceny:

6$ bilet Sihanouk-Kampot

12$ noc w pokoju typu twin

5$ rejsy łodzią po rzece ze świetlikami



sobota, stycznia 03, 2015

z katarem na rajską wyspę

Ostatnie 6 dni spędziłyśmy na rajskiej wyspie, czyli na Koh Rong Samloem. To idealne miejsce, jeśli Twoim marzeniem jest leżenie w hamaku z książką, pływanie w oceanie, opalanie się i ewentualnie opychanie krabami, rybami i świeżymi owocami. Można też nurkować i snorkeling uprawiać, ale się nie zdecydowałyśmy.

 

Podróż na wyspę przebiegła nam zadziwiająco sprawnie. W Phnom Penh kupiłyśmy bilet łączony minibus do Sihanouk plus prom na wyspę w obie strony. Minibus dowiózł nas do biura podróży w Sihanouk, gdzie miałyśmy 2h do promu, więc poszłyśmy sobie zerknąć na plażę i na naleśniki i na kawę. A potem był prom. Bardzo zatłoczony prom, tzw. speed ferry, który prawie udało nam się przegapić (w podobnych godzinach odpływa kilka promów do różnych przystani na Koh Rong i Koh Rong Samloem), ale ostatecznie po 1,5h na wodzie wylądowałyśmy w M'Pay Bay, gdzie na końcu pomostu znajdował się nasz Sunset Bungalows.

 

Plaża Sihanouk:

 
Transport do promu:

 

Prowadzi go Francuz Thomas (dlatego w menu prócz khmerskich dań znajduje się kuchnia francuska) z pomocą innego Francuza Filipa. Obaj bardzo sympatyczni. Głównym miejscem na wysuniętym krańcu naszej części wyspy jest duża, okrągła restauracja z drewnianymi stołami i z podestem, na którym znajdują się niskie stoliki i pufy do leżenia, a przed restauracją wygodne okrągłe fotele i kolejne stoliki z widokiem na ocean. Spędziłyśmy tam sporo czasu. Zaś idąc ścieżką prowadzącą wzdłuż wybrzeża można dojść do drewnianych bungalowów. Nasz był ostatni i tym samym najbardziej odosobniony. Miałyśmy hamak i ogródek, a w środku dwa wielkie łóżka z moskitierą, stolik, dwa fotele i łazienkę (oczywiście tylko z zimną wodą), w której mieszkały jaszczurki i to całkiem spore. Takie mini-smoki :-D Jaszczurki były świetne. Co rano zastanawiałam się, jaką nową zastanę wchodząc do łazienki. Nasz domek miał też duże okno, które zawsze miałyśmy otwarte, by zasypiając i budząc się móc widzieć ocean, który do tego szumiał nam przyjemnie.

 

Nasz domek:

 
 

Droga do domku:

 
Nasze jaszczurki:

 

 

Wystarczyło też przejść mostkiem strumyk, by po chwili dojść do wioski rybackiej z niezbyt czystą plażą. Tam raczej nie spędzałyśmy czasu. Jednak idąc dalej można było dotrzeć na dziką, piaszczystą i nie taką zaśmieconą plażę, która była bardzo przyjemnym miejscem do opalania i pluskania się w oceanie, gdy fale były zbyt wysokie, by schodzić do niego z pomostu przy naszej restauracji.

 

Wioska:

 
 
 
 
 
 
 
Dzika plaża:
 
 
 
 
 
W drodze na dziką plażę:
 

Jedynym minusem naszego pobytu na wyspie było moje przeziębienie (głupia klima), a Asię dopadła bakteria, w związku z czym miała dzień wycięty z życia. Pechowo zaczęło się w ostatni dzień roku i tylko ja mogłam zjeść kolację przygotowaną przez Thomasa na Sylwestra, podczas gdy Asia dostała kleik ryżowy z dostawą do domku. A kolacja naprawdę była pyszna. Na przystawkę bruchette ze świeżym pomidorkiem, cebulką i czosnkiem, potem druga przystawka w postaci łososia wędzonego z sałatą i limonką, który smakował zupełnie inaczej niż te kupowane w Polsce. Następnie było danie główne z pieczonego w piecu lucjana czerwonego (red snaper) z ziemniaczkami i warzywami, a na koniec brzoskwinie z czekoladą i bitą śmietaną jako deser. Pycha! Dostałam też białe wino i rodzaj lokalnej wódki, która miała śliczny pomarańczowy kolor i smakowała owocami, najbardziej melonem. W ramach rekompensaty za stracony dzień i kolację przedłużyłyśmy nasz pobyt o jedną noc i zrobiłyśmy sobie krabową ucztę, czyli zjadłyśmy kolację w postaci kilograma krabików gotowanych na parze w piwie. Niestety nie było tego przyrządu do miażdżenia skorupek i obie wyszłyśmy z bitwy o krabie mięso z ciętymi ranami na palcach, jednak kilka zadrapań da się przeżyć, a kraby były wyborne.

 

W restauracji:

 
Makaron z ośmiornicą:
 
Lucjan czerwony:
 
Uczta krabowa:

 

 
 
Luk lak

 

Okropnie nie chciało nam się wracać, ale w końcu przyszedł czas, by ruszyć w dalszą drogę. Tym razem do Kampot, a co będzie dalej to zobaczymy :-)

 

 

 

Ceny:

50$ za noc w najwyższym sezonie (przełom roku) w dwuosobowym bungalowie

22$ kilogram krabów

5$ zestaw śniadaniowy